Ontgroeningen, waarom je juist wél blij moet zijn dat je er eentje krijgt!

PSYTIME ontgroeningen en waarom je wel blij moet zijn als je er eentje krijgtOntgroeningen zouden ‘horen’ bij het studentenleven. Even een verschrikkelijke tijd door maken om zo bij een groep te horen en een geweldige tijd beleven bij je studentenvereniging. Er zijn tal van voordelen als je je bij zo’n groep aansluit: nieuwe mensen leren kennen, feesten tot je niet meer op kan staan,… Zelf was ik nooit lid van een studentenvereniging: geen behoefte aan en ik had ook geen zin in een soort ontgroening. Persoonlijk kan ik mij niet voorstellen dat sommige studenten dit willen door maken. Oké, ik denk dat Nederland op dit vlak sowieso wel mee valt, maar als ik dan naar Amerika gluur trekt mijn wenkbrauw toch vragend omhoog. Waarom? Hoezo ga je zo ver mee in iets wat duidelijk beschamend of traumatiserend kan zijn?

Het is duidelijk dat er twee situaties zijn bij een ontgroening. 1. “Ik ga écht een verschrikkelijke tijd door, wat doe ik mezelf in godsnaam aan?” en 2. “Ik wil heel graag bij die studentenvereniging horen, het ziet er echt uit als een leuke groep!”. De eerste situatie is heel vervelend, maar de tweede situatie is juist  een geweldig eindresultaat. Nu kan je begrijpen dat deze twee uitgangspunten botsen, er is dissonantie. Volgens Festinger komt dissonantie voor wanneer een persoon vrijwillig een vervelende situatie aangaat om tot het gewenste eindresultaat te komen (en dit wordt ook nog verder uitgelegd in de Cognitieve Dissonantie theorie mocht je interesse hebben). Het fijne aan dissonantie is dat je die wel kan verlagen door het gewenste eindresultaat meer te waarderen. Dat gebeurt ook bij ontgroeningen.

Je gebruikt namelijk ‘effort justification’, m.a.w. je rechtvaardigt je inspanningen.
“Het is maar voor even” of “Ik ben nu toch al bezig, dan kan ik het net zo goed af maken” zijn hier voorbeelden van. Aronson en Mills hebben de mate van ontgroeningen onderzocht in een studie waarbij personen een milde of een moeilijke ontgroening moesten doorstaan om bij een leuke groep te horen. De personen met een moeilijke ontgroening vonden de groep uiteindelijk veel leuker dan de personen met een milde ontgroening of de personen die juist geen ontgroening hadden gehad. Dus mocht je een eerstejaars student zijn en je afvragen of je lid willen worden van een studentenvereniging (met ontgroening): gewoon doen! Kom maar op met het eten van ongekookte eieren en nachten na elkaar niet slapen…

Heb jij al eens een ontgroening gehad of er zelfs eentje gegeven?

Liefs, Natascha


Voor meer informatie:
* Aronson, E., & Mills, J. (1959). The effect of severity of initiation on liking for a group. The Journal of Abnormal and Social Psychology, 59(2), 177.
* Festinger, L. (1962). Cognitive dissonance. Scientific American.

Advertenties

Een gedachte over “Ontgroeningen, waarom je juist wél blij moet zijn dat je er eentje krijgt!

  1. Robin zegt:

    Denk dat de korporaal 1 test ook een soort ontgroening is? Je denkt idd het is maar 1 dag, niet opgeven en doorbijten, pijn is een emotie. En daarna heb je die strepen echt verdiend. Zonder die test had ik die strepen niet willen hebben 🙂

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s